Spring naar hoofd-inhoud

Status quo in de kopgroep

Enno Noordhoff | |   Haarlemse Meesters 2015 |   0 reacties

Na vier enerverende partijen was Manuel Bosboom wel aan een rustdag toe. Zonder veel rimpelingen maakte hij met wit remise tegen Frank Erwich. Konden de achtervolgers hiervan profiteren?

Belangrijk voor de koppositie was in eerste instantie het treffen tussen de nummers twee en drie Ilias Van der Lende  en de Pool Maciej Klekowski. Ook deze partij kende een evenwichtig verloop waarbij geen van beide partijen kans op voordeel had. Was er nog iemand die van de rustdag van de koplopers kon profiteren?

In elk geval niemand van de twee partijen tussen onderaan staande spelers: Rooze-Molinaroli en Yankelevich-Brink. Die partijen kenden wel een winnaar.
Barry Brink haalde zijn verdiende eerste overwinning. De twee nullen in de afgelopen twee ronden zaten hem helemaal niet lekker en dat ie gedeeld onderaan stond, stond hem helemaal niet aan. Zijn tegenstander, de Duister Lev Yankelevich, doet het gezien zijn toprating in dit milieu maar heel matig en ook in deze ronde liet hij het weer behoorlijk afweten. In een eindspel met een soeverein heersend en onaantastbaar paard op e5 tegen een loper speelde hij het steeds net niet goed genoeg. De eindstelling was een mooi plaatje van deze materiaalverhouding:

Yankelevich-Brink eindstelling na 37 hg5 hg5

Lev had geen zin deze stelling nog door te ploeteren. De witte koning zit in een soort kooi van Faraday.

Jan Rooze tegen Martin Molinaroli was een interessant staaltje van modern schaak. Het begon met de doorschuifvariant van de Caro Kann, waarin zwart heel snel Pb8-a6-c7 speelde en er vervolgens een soort Modern Defence van maakte. Maar Jan blies ook zijn moderne partijtje mee. Hij ontwikkelde zijn dametoren via a3 naar d3. Daar keek hij wel tegen zijn eigen d4-pion aan, maar het stuk kon als het wilde langs de derde rij manoeuvreren. En het offeren van een centrumpion hoorde ook bij dit moderne patroon:

Rooze-Molinaroli na 16 e6

Na 16 .. fe6 17 Pf3 Pd6?! (beter direct .. Lf6) 18 Pg5 Lf6 19 Pxe6 kwam de Belg in het voordeel. Maar het werd geen mooi geslepen overwinning. Martin offerde een volle kwaliteit en streed voor wat hij waard was, maar hij beging te veel onnauwkeurigheden om een halfje te scoren.

Dus moest de enige verschuiving in de top komen van de partij Jaap de Jager-Rob Duijn. Jaap was van de nummer laatst (met nul uit twee) in twee ronden opgeklommen naar de middenmoot en met een derde overwinning op rij zou hij zowaar alweer horen bij de kansrijke achtervolgers.

Zijn tegenstander was een geschikt doelwit. Rob pleegt zijn partijen altijd zeer bescheiden op te zetten, zowel met wit als met zwart. Hij voelt zich prima thuis op de eerste drie rijen en hij hoopt er dan op dat overmoedige tegenstanders zich vergalopperen. Als dat gebeurt is hij op zijn sterkst en krijgt zijn tegenstander geen kans meer. Zo ging het vandaag niet. Wel groef Rob zich in op drie rijen, maar Jaap hield zonder moeite zijn houdgreep in stand. Op zet 24 veroverde hij een kwaliteit, hét kenmerk van dit toernooi, en kreeg groot voordeel. Rob hoopte nog op een sterk paard, maar de witte aanval op zwarts koning was niet te stoppen. Met een triplering op de g-lijn vond de arme zwarte koning zijn Waterloo:

De Jager-Duijn na 48 Dg3

Er volgde nog 48 .. f4 49 Tg8+ Kh7 50 Th8+ Kh7 50 Th8+ Kxh8+ 51 Dg8 mat.
In de volgende ronde staat Bosboom-De Jager op het programma, dat kan leuk worden.

Ook in de Open groep A geen veranderingen aan de top. Pieter Hopman en Danny de Ruiter blijven aan kop met 4 uit 5, omdat Bart Gijswijt verzuimde een gunstige positie tegen Hopman te verzilveren. Gijswijt, Enrico Vroombout en de verrassend optredende Esper van Baar, met de laagste rating van allen in de A-groep, volgen op een half punt.

En er is ook nog een B-groep. Daar voeren Ton Fasel en Rob Freer de ranglijst aan met 4,5 uit 5.